துயில் எழுவோம்

காலையில் துயில் எழுப்ப சேவல் இல்லாத குறையை தீர்த்து வைத்தது கடிகார ஓசை
காலையில் பொழிந்த  மழை சாரல் மேனியில் தழுவி புணர்ந்தது ஆசையாய்
மணக்கும் மல்லிகை வாசம் மூக்கை துளைத்து நாசியில் சென்று குடி புகுந்தது நேசமாய்
பூ சூடிய பெண்கள் கையில் பனித்துளியாய் மல்லிகை பூக்கள்

பாலை வனத்தில் தோன்றும் பனித்துளி போன்றது  வாழ்க்கை
பிறக்கும் பொது அழுகிறோம் பிறந்த பின்பும் அழுகிறோம்
வாழ்க்கையை வாழ பிறந்த நாம் பலநேரம் வாழ்க்கையை மறந்து வாழ்கிறோம்
பட்டாம் பூச்சி நாம் வாழ்க்கையில் பல பட்டம் சுமந்தவர்  நாம்
போராட்டம் தான் நம் வாழ்க்கை போராடுவோம் வாழ்க்கைக்கு
நீரோட்டமாய் வாழ்க்கை அதில் சில கற்களாய் பல இன்னல்கள்
தடையை தாண்டுவதே நமக்கு நமக்கு வேலை
பலர் தடைகளை உண்டாக்கினால் நிமிர்ந்து நிற்கவே பல தூண்கள்

                                                                                         வே.ந.ஹரிகுமார்